طبیعت زیبای ایران

کجا دانند حال ما سبکباران ساحلها

روستای کندلوس
نویسنده : رسول شهبازی - ساعت ۸:٢٢ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳۸٩/۱۱/۸
 

روستای کندلوس ، با چهارهزار سال تاریخ، در دل کوهستانهای البرز،چشم به راه همدمی است تا سفره دل باز کند و از زنان و مردانی پاک سرشت و سخت کوش سخن گوید ... بقیه عکسها در ادامه مطلب...


روستای کندلوس، به حق و به انصاف یکی از زیباترین و پاکیزه ترین روستاهای ایران محسوب میشود که همچون نگینی در دل طبیعت زیبای البرز شمالی، میدرخشد.

این روستا در امتداد دره زانوس، و منطقه سرسبز و زیبای کجور، یکی از اولین و کهن ترین سکونت گاه های انسان در استان مازندران قرار دارد .   برای رفتن به روستای کندلوس باید در جاده چالوس، بعد از گذشتن از شهر مرزن آباد، 6 شش کیلومتر رانندگی کنید تا به جاده ای فرعی و آسفالت در سمت راست ،به نام دوآب کجور، برسید. بعد از پیمودن 42 کیلومتر در جاده ای پر پیچ و خم و بسیار زیبا،و با توجه به تابلوهای مسیر وارد کندلوس میشوید.   اگر  به روستاهای مختلف ایران رفته باشید و آنها را با کندلوس مقایسه کنید، اولین خصوصیتی که متوجه آن میشوید، پاکیزگی و رعایت اصول بهداشتی دراین روستاست. درهمه جای روستا سطل های زباله وجود دارند و همه اهالی در حفظ زیبایی و پاکیزگی دهکده تلاش میکنند، پس ما گردشگران هم باید با رعایت احترام به این تلاش و فرهنگ والا،از ریختن زباله و صدمه زدن به بافت روستا جلوگیری کنیم.

ب اتوجه به اینکه میهن عزیزمان ایران، در طول هزاران سال تاریخ تاریک و روشن خود، بارها عرصه تاخت وتاز بیگانگان و دشمنان داخلی و خارجی بوده و بیشتر آثار تمدن و اشیاء و کتابخانه ها و اسناد تاریخی شهرهای آن، با این جنگها از بین رفته، باید تاریخ را در دل روستاهای این سرزمین جستجو کنیم. تعداد زیادی از روستاهای ایران، بدلیل قرار گرفتن در مناطق صعب العبور و کوهستانی، از گزند این ویرانی ها و حملات وحشیانه در امان بوده و میتوانند کمک بزرگی به روشن شدن تاریخ کشورمان کنند. دراین بین،کندلوس گواه روشنی است که کشف اشیاء باارزش تاریخی مانند جام های سفالی و ابزارهای زندگی و کشاورزی سلاح ها و قفل ها و اشیاء زینتی، نمایانگر تمدن کهنی است که قدمت آن حداقل به چهارهزار سال می رسد.این اسناد و اشیاء به همت دکتر علی اصغر جهانگیری در موزه مردم شناسی کندلوس( واقع در همین روستا) جمع آوری شده و در معرض دید همگان قرار دارد.

  یکی از جاذبه های این منطقه، موزه مردم شناسی و موزه گیاه شناسی کندلوس میباشد که اطلاعات بسیار جالب و مفیدی درباره تاریخ کهن و تمدن پر رمز و راز این دیار ، در اختیار ما میگذارد.این موزه حاصل تلاش کم نظیرآقای دکتر علی اصغر جهانگیری یکی از اهالی همین روستاست که دوران کودکی خود را در کندلوس که زمانی جزء منطق محروم مازندران بشمار میرفت، سپری کرده و با پشت سر گذاشتن سختیها و اتمام تحصیلات مقطع دکترا در آمریکا به روستای کودکی خود بازگشت و برای آبادانی آن تلاش کرد. (بیایید قدر این نوابغ را ، تا زمانی که در بین ما هستند بدانیم و مقام والایشان را ارج نهیم، نه زمانیکه می میرند.) به هر حال سفر به کندلوس رو به همه دوستان عزیز توصیه میکنم و امیدوارم سهمی در آشنایی شما به این منطقه داشته باشم.

 

مطالب زیر صحبت های دکتر جهانگیری پیرامون کندلوس و برگرفته از سایت تبیان میباشد:

على اصغر جهانگیرى، موسس مجموعه فرهنگى کندلوس درباره سابقه تاریخى کندلوس مى گوید: کندلوس که بخشى از میخ ساز محسوب مى شود، در دامنه هاى سرسبز و کوهستانى البرز در منطقه کجور مازندران قرار گرفته است و شاهد تمدن هاى گوناگونى در ادوار مختلف تاریخ بوده و نشانه هایى از تمدن قبل از میلاد، تمدن ایران قبل از اسلام و تمدن ایران بعد از اسلام را در خود جاى داده است. به گفته او امروزه میخ ساز شامل چهار دهکده به نام هاى پیده، گیل کلا، میرکلا و کندلوس است. دهکده کندلوس که یکى از قدیمى ترین سکونت گاه هاى انسانى منطقه کجور به شمار مى رود و در دامنه هاى سلسله جبال البرز منتهى به دره زانوس واقع شده است. کندلوس شامل محله هایى به نام هاى درزى کلا، ملاکلا، جورسرى، جیرسرى، بنیم سرى و سرى دله است.

جهانگیرى درباره مردم کندلوس مى گوید: مردم کندلوس خانه هایشان گلى ولى چشمه هایشان گوارا، امکاناتشان اندک اما مهربان و میهمان نواز، سوخته از آفتاب و رنج کشیده از زمانه ولى صبور و بردبارند. هنوز بانگ خروس و پرندگان رنگ دهنده روزشان و زوزه شغال و صداى رودخانه زمزمه خواب شبانگاهشان است.

کار و پیشه اهالى این دهکده از قدیم الایام تهیه و تولید چوب و زغال در زمستان و کشاورزى در تابستان بوده است و اکنون به دلیل قانون مراقبت از جنگل، اهالى علاوه بر کشاورزى به خیاطى و نجارى روى آورده اند. از صنایع دستى این دهکده مى توان به بافتن جاجیم، ایزار (پارچه پشمى چارخانه دستباف) جوراب، دستکش و بلوز پشمى گلدار و نمدمالى اشاره کرد.

به گفته وى ، علاوه بر نى (نى هفت بند) که متداول ترین آلت موسیقى کندلوس است، دهل و سرنا نیز از سابقه و شهرت قابل توجهى در این منطقه برخوردار است. سرنا در محل به پسپسى معروف است که از چوب شمشاد تراشیده مى شود. مردم دهکده کندلوس به خصوص بومیان آن سفیدپوست و در بعضى موارد بور و چشم آبى هستند. اهالى کندلوس مردمانى مهربان و میهمان نوازند هرگز محبتى را بى پاسخ نمى گذارند. در این دهکده گدا وجود ندارد مردم عموماً قانع اند و پرتلاش. با آن که 9 ماه از سال اکثر خانه ها خالى از سکنه است و درهاى همه منازل همه باز است، هرگز سرقت، قتل و جنایت در این دهکده صورت نگرفته است. در این دهکده به ندرت شنیده شده است که زنى طلاق گرفته باشد. زنان بیشتر از مردان براى تامین هزینه زندگى و خانواده تلاش مى کنند. آسیاب کردن گندم، سفید کردن خانه، شکستن هیزم براى تنور، دوشیدن گاو، جالیزکارى، کاشتن سبزى خوردن ازجمله وظایف قطعى یک زن کندلوسى به شمار مى رود.

ازجمله مراسم بسیار زیبایى که در حلول سال نو اجرا مى شود مراسم سال مج (خوشقدم) است که به شرح ذیل است: ابتدا نام چند کودک یا نوجوان خانواده را انتخاب و با استخاره از قرآن مجید نام هر یک که خوب آمد به عنوان سال مج انتخاب مى شود. این کودک یا نوجوان به محض تحویل سال نو با سینى محتوى کلام الله مجید، سبزه، شیرینى و یک ظرف پر آب قبل از دیگران وارد خانه مى شود و با ظرف آبى که در دست دارد آب در گوشه اتاق ها مى ریزد و به این ترتیب سالى پربار و پربرکت براى خانواده به ارمغان مى آورد.

ازجمله فعالیت هایى که به کندلوس در کنار زیبایى هاى طبیعى جلوه اى خاص بخشیده و موجب شده است این دهکده از شهرت بسزایى برخوردار شود، برپایى دو موزه مردم شناسى و موزه گیاهان دارویى است. موزه مجموعه فرهنگى کندلوس یکى از موزه هاى

منحصر به فرد استان مازندران است که در آن آثارى از سفال، آبگینه، سکه، ظروف چینى و وسایل روشنایى از هزاره دوم قبل از میلاد تا دوره قاجاریه و بخش اسناد و کتب خطى، نسخ خطى کلام الله مجید، دیوان اشعار، عقدنامه، فرامین جمع آورى شده است.

 


 
comment نظر بدهید ()